Homepage
Reisverslagen

Bezoek Anne, Ries en Hubert aan het Job Creation & Trainingscentrum voor dove jongeren in Kumasi-Ghana

 

Na lang wachten is het dan eindelijk zover. Op donderdagochtend 11 februari arriveerden wij bij het Job Creation and Trainingscentrum in Kumasi.   Wij konden onze nieuwsgierigheid met moeite bedwingen. In ons achterhoofd kwamen dezelfde vragen steeds weer terug: “Hoe is de bouw verlopen? Is het echt al klaar? Hoe ziet het terrein er nu uit?
Bij aankomst werden we opgewacht door een dove student die ons voorging naar het volgende hek, deze bleek niet op slot te zijn en al snel zagen wij voor ons een prachtig sierlijk gebouw met de uitstraling van een ongeverfd kasteel. Onze gastheer leidde ons naar een welkomstcomité van 3 andere studenten, de coördinator social work Charles Boachie-Agyeman en aannemer Ernest  Dit gezelschap gaf ons de rondleiding door het gebouw (lees meer)

Bezoek Anne, Ries en Hubert aan de Ashant School for the Deaf in Jamasi

 

Zaterdag 13 februari j.l. werden we enthousiast begroet door Head master Emmanuel Boachie, enkele leerlingen en een onderwijzer. Na een korte begroeting werden we door staflid Esmond begeleid naar ons guesthouse. Dat zag er goed uit. Er was nog een probleempje met het water, maar we werden direct geholpen door vrolijke leerlingen met emmers water. De hele avond bleven we bekijks van de kinderen houden; die waren niet meer bij ons weg te slaan. Ook zonder de doventaal wisten wij elkaar te begrijpen en hebben wij gelachen en gespeeld.

 

De volgende dag vierde Ries zijn verjaardag. Stiekem hadden wij al wat geregeld en die ochtend vroeg stonden er veel leerlingen in de huiskamer om te “ zingen “ en taart te eten. Wij hebben alle gebouwen bezocht, de aanwezige leraren gesproken en foto’s gemaakt.  De gebouwen waren helaas niet allemaal meer even florissant en moeten opnieuw geverfd worden. In de avond was er feest tijdens het diner, want Ries trakteerde op frisdrank. (lees meer)

Een droom die werkelijkheid wordt...

 

21 september 2016, vluchtnr. KL 589, van Schiphol naar Accra. De vlucht heeft weinig turbulentie. Ik heb 6 uur gezeten, 6 uur met aan mijn zijde een Ghanese dame die tracht met mij te communiceren, meer non-verbaal dan verbaal. Dit bleek ook bij iedere geringste vorm van turbulentie, daar deze dame dan bijna op mijn schoot zat. Om mij heen zijn er tientallen Ghanese kinderen. Zij kiezen voor een meer verbale manier van communiceren, namelijk huilen.
 

Anneke Schnieders, Maria van de Wetering en ik zitten met gezonde spanning onze vlucht uit, we zijn er klaar voor. Wij zetten rondom 19.30 uur Ghanese tijd voet aan grond in Ghana. De drukkende warmte slaat ons in het gezicht. Zelfs met deze warmte verlopen de formaliteiten, zoals de douane en het ophalen van onze koffers vlekkeloos en we hadden ook al snel contact met de chauffeur van het hotel. Bij het verlaten van de aankomsthal werden wij meteen omringd door een drietal jongens, die druk doende waren onze koffers aan te raken en die ze graag voor ons wilden dragen. Let wel, niets voor niets, natuurlijk... (lees meer)

Feminisme of Womans’lib...
gedachten na een reis naar Ghana

 

Door Maria van de Wetering -  Wat heeft Ghana het meest hard nodig? Dat dacht ik na mijn terugkeer uit Ghana afgelopen oktober. Het was mijn eerste bezoek aan een Afrikaans land. Dankzij een goede vriendin, Anneke Schnieders- Bakker, kon ik aanhaken aan haar jaarlijkse bezoek sinds een tiental jaren.

 

Anneke is een zeer gedreven secretaris van de stichting SOKPO, een organisatie die dove en doof-blinde kinderen ondersteunt. Onder andere op de grote kostschool, “Ashanti school for the Deaf” in Jamasi, een kleine stad even ten noorden van de miljoenen stad Kumasi. Een school waar rond de 500 kinderen, les krijgen in o.a. gebarentaal  en de ‘gewone schoolvakken’, maar er ook wonen, slapen en eten. Dit jaar is een nieuw project van SOKPO grotendeels afgerond: het JCTC, oftewel het Job Creation and Training Centre in Kumasi. Doel daarvan is om een ontmoetingsplaats te zijn voor doven.

 

Ook zijn er een  5-tal werkruimtes gebouwd waar (kleine) ondernemers aan dove leerlingen/stagiaires een vak kunnen leren, zodat ze zelfstandig een beroep kunnen gaan uitoefenen. Prachtige initiatieven die zowel de school als de dovengemeenschap veel heeft gebracht... (lees meer)

De reis in juni van Anneke Schnieders naar Ghana

 

Van 6 tot 23 juni 2017 is Anneke Schnieders samen met vrijwilliger Rosa Kok in Ghana, bij het project JCTC in Kumasi geweest. En wat een bijzondere reis is het dit keer. Lag de nadruk tijdens de vorige reizen vaak op de bouw en de invulling van het terrein, dit keer gaat het echt om de inhoud, de doelstelling van SOKPO, en staat de hulp aan de dove jongere centraal.

 

Organisatie

Nu de bouw van het prachtige gebouw is afgerond en eigenlijk alleen nog de kleine afwerkingen moeten gebeuren, kan alle aandacht op de organisatie zelf worden gericht. En wat een enthousiaste reacties zijn er! Veel betrokkenen kunnen er niet over uit dat dit echt allemaal is opgezet om de dove jongere een toekomst te bieden. Niet alleen het Ghanese bestuur van JCTC is enthousiast, ook de omgeving kijkt met grote ogen naar wat er gebeurt op het terrein. En dat is veel.

 

Naaiatelier, kapper, catering, timmerman

Er zijn 5 ruimtes in het gebouw beschikbaar. Een daarvan is inmiddels in gebruik genomen door een master met een naaiatelier, waar verschillende jongeren een opleiding kunnen krijgen. (lees meer)

Bezoek aan de Ashanti School for the Deaf 12-16 juni

 

Het voelde elke keer weer als thuiskomen op de Ashanti School, waar we nu al zoveel jaren komen. De nieuwe headmistress Vida Aidoo verwelkomde Rosa een vrijwilliger van SOKPO en mij allerhartelijkst, ze was vol lof over SOKPO en de projecten die we op school hebben uitgevoerd.

Ze vertelde, dat afgelopen maand april het dak van het toiletgebouw aan een kant door een hevige storm is weggeblazen. Ze gaf in het eerste gesprek meteen aan, dat ook de school haar aandeel voor de reparaties wil leveren. Indien SOKPO de materialen voor herstel kan leveren, kan de school het arbeidsloon bestalen. Deze insteek bevalt ons. De head mistress en SOKPO hebben afgesproken dat aannemer Ernest hiervoor een begroting maakt

 

Kippenproject en andere wensen

Vida, de headmistress vertelde ons dat ze alvast kleinschalig met wat kippen wil beginnen. SOKPO zal versteld staan als jullie a.s. oktober komen.

 Ik weet, zei ze, dat jullie het kippenproject een warm hart toedragen en hopelijk hebben jullie tegen die tijd geld gevonden om mee te helpen. We zijn benieuwd.

De school had nog meer wensen. De eetzaal en het guesthouse hebben wegens achterstallig onderhoud dringend een verfje nodig. Ook hiervoor gaat SOKPO op zoek naar sponsoren.(lees meer)